‘Kun je niet op school plassen?’ vroeg Ada een beetje geïrriteerd, terwijl ze lijdzaam toeziet hoe haar beste vriendin quasi nuchter de deuren van Gemeenschapcentrum ’t Huiken binnenwankelt. ‘ Wwelnee, antwoordde Angela met dubbele tong, ‘ das nog zovver lopen. Bovvendien moet errrug nodig!’ Mokkend liep Ada haar achterna. Gelukkig was ’t Huiken nog open op deze tijd. Het was inmiddels 1 uur ’s nachts en ze kwamen net terug van de examenfeesten in de stad, waar zij beiden in flinke dosis alcohol hadden genuttigd. Angela, zoals gebruikelijk, had weer eens teveel in haar kleine lichaam gegoten, waardoor haar boerse gebruiken weer een beetje naar voren kwamen. Ada zelf was gelukkig wat verstandiger, maar het gevolg was dat zij Angela weer eens terug moest ‘dragen’. Lichtelijk geïnteresseerd keek zij over haar schouder, terwijl ze Angela begeleidde naar de toiletten. Een groepje mannen van verschillende leeftijden stond aan de bar gezellig in een kringetje het ene biertje na de andere weg te tikken. De sfeer was vrolijk, alsof er iets te vieren viel. Ze hoopte dat ze over twee maanden ook wat te vieren had, als de examenuitslagen bekend werden gemaakt. Het was haar veel waard om te slagen, want ze wou wel naar het Deltion in Zwolle. Terwijl ze hoort hoe Angela haar handen wast, kijkt ze om het hoekje. De mannen aan de bar hadden hun ook opgemerkt en keken een beetje verwachtingsvol naar de toiletten. Met een klein binnenpretje draaide ze zich weer om naar de Angela, die een beetje onhandig met de handoekroller omging. ‘ Mannen, altijd hetzelfde.’

Terwijl Angela vrolijk langs haar heen liep de toilet uit, richting uitgang, zag één van de jongere mannen het volgende rondje voorstelde. Waarschijnlijk had hij al aardig wat van het gele goud achterover gegooid, want hij wenkte hen met de roep: ‘ Kom, drink er eentje mee! We hebben feest!’

Angela bedacht zich geen moment, en liep resoluut op het groepje af. Ada volgde bedenkelijk. Ze keek de mannen één voor één aan en ontspande. Er was alleen aangeschoten hartelijkheid te lezen. ‘ Doe mij er dan maar één dan, maar zij hoeft geen bier meer!’ zei ze, terwijl ze naar haar jolige vriendin wees. ‘ Moet ze een Jägermeisster dan?’ was het vrolijke antwoord.

Terwijl Angela haar rode string nogal duidelijk liet zien, terwijl ze voorover boog om haar veter te strikken, vroeg degene die het biertje gaf, waarom zij nog zo laat op de been waren. Ze schatte hem rond de 25, licht aangeschoten, en vooral zeer vrolijk. Nadat ze haar avond had beschreven, vroeg ze dan ook waarom men hier zo vrolijk was. ‘ Wel,’  antwoordde de man, die zich later voorstelde als Arjan, ‘ons schaakteam is voor het eerst in haar geschiedenis gepromoveerd naar de eerste klasse. Vandaag hebben we de andere promotiekandidaat verslagen, en daar mag wel een biertje op gedronken worden, of twee!’

‘Schaken,’dacht ze.  Zoiets had ze al gedacht. De heren waren te verschillend in leeftijd en bouw om een daadwerkelijke fysieke sport te beoefenen. Bovendien hadden sommige, waaronder die Arjan, al een buikje. Haar vader schaakte overigens vroeger ook veel, maar zelf heeft ze het nooit echt interessant gevonden. Toen ze dit ten sprake bracht, lachte Arjan. ‘ Ja, René, die kennen we wel,’ zei hij, ‘ daar heb ik nog zelfs les van gehad op de HAVO.’

Intussen begon Angela een beetje raar te springen en dansen. Het was tijd om terug naar school te gaan, te meer omdat Angela wel erg gek begon te doen. ‘Ang, ze zien je string!’ riep ze nog naar haar, maar deze mededeling kwam nauwelijks aan. De mannen zagen het geamuseerd aan.

Ze dronk haar biertje leeg en nam afscheid van de groep mannen. Toen Angela hetzelfde deed, gaf ze Arjan spontaan een zoen. Ada grinnikte, en volgde het voorbeeld.

Toen de vriendinnen de deuren achter zich dichtdeden, hoorden ze gejuich aan de bar. Wederom werd er een rondje gegeven. ‘ Schakers zijn best grappig, vooral als ze aangeschoten zijn, ‘ dacht ze glimlachend, terwijl ze haar dronken vriendin aan de arm begeleidde naar het LFC.

- Zowel Ada als Angela zou slagen voor hun examens. Op Hyves hebben beiden nu een paar schakers in hun vriendenlijst staan.

Veni, Vidi, Vici voor Caïssa Elburg!  

En ja, feest was het zeker, op de bewuste 23^ste mei 2009. Zoveel kan wel gezegd worden, maar laten we eens teruggaan naar vorig jaar dezelfde tijd. Caïssa had net de laatste wedstrijd tegen DZC met 5½ - 2½  verloren. Niettemin keken de heren tevreden terug op het externe schaakjaar 2007 – 2008. Het was immers een loodzwaar seizoen geweest. Doordat vaste nummer 1 Folke het wou gaan proberen in de KNSB bij ZSG, Ludo met schaken stopte en Sibbele definitief naar Meppel was verhuisd, was het team erg verzwakt. Toch behield Caïssa, min of meer op karakter haar plaats in de tweede klasse van de OSBO, vooral door de overwinningen op degradanten Nunspeet en De Zeven Pionnen. Verder werd ook gewonnen van De Combinatie en Het Briesend Paard.

Folke hield zich aan zijn belofte van dat jaar en kwam extern terug bij Caïssa. En dat niet alleen. In zijn kielzog haalde hij collega’s en vrienden Espen en Auke-Jon over om ook onder de Caïssa-vlag te schaken. Ineens evolueerde Caïssa van een degradatiekandidaat in een absolute promotiekandidaat.

Al vanaf het begin van het seizoen werd en volop gesproken. Dit MOET het jaar worden van Caïssa. Met de 8 sterkste spelers konden ze een gemiddelde rating neerzetten van meer dan 1800. Toen de indeling van de poule bekend werd, waren er niet veel verrassingen. Veel werd verwacht van Meppel2 en Pallas2, met een subtop van Heerde en het sterk groeiende Zwolle Zuid Schaakt!. Al gelijk werd duidelijk dat de wedstrijd tegen Meppel2 op de slotronde gespeeld was. Het voordeel was al gelijk dat de slotronde wederom in Elburg gespeeld zou worden. Het thuisvoordeel moest Caïssa goed gezind zijn.

De eerste wedstrijd: thuis tegen Heerde. Toch een lastige dobber, met vooral voorin wat sterke spelers, zoals Abels, Oegema en Koetsier. Maar toch, Caïssa zou deze moeten winnen, te meer om een smaakmaker te zetten voor het verdere verloop. En inderdaad won Caïssa de wedstrijd met ruime mate, maar het ging niet echt van harte. Folke en Peter hadden al snel remise, maar de verdere wedstrijden waren erg spannend. Pas toen Espen won van Oegema en Auke-Jon een goede remise speelde, was de buit binnen. Het werd 6 – 2. Belangrijker was dat Espen en Auke-Jon gelijk hun waarde bewezen. Folke moest misschien nog een beetje warmdraaien. Meppel2 won ook de eerste ronde, maar Pallas2 ging verrassend onderuit tegen Zwolle Zuid. Zouden de Zwollenaren dan zoveel beter geworden zijn?

Inderdaad bevestigden zij hun vorm door ook in de tweede ronde van Briesend Paard te winnen. Meppel deed hetzelfde tegen Pallas2. Pallas2 haakte door deze nederlaag eigenlijk al af voor het kampioenschap. Caïssa zelf had in deze tweede ronde Pegasus zonder grote moeite verslagen. De overwinning was al vroeg die avond zeker. Toch lieten sommige spelers, vooral Bart en Espen wat steekjes vallen. Ook reservespeler Arjan liet zich niet van zijn beste kant zien. Niettemin werd er netjes met 5½ - 2½ gewonnen. Caïssa stond samen met Meppel en Zwolle Zuid bovenaan.

Ronde drie van de competitie stond in het teken van het onderlinge duel tussen Zwolle Zuid en Meppel2, wat verrassend genoeg in het voordeel van Zwolle Zuid werd beslist. Plots leek Zwolle Zuid de grootste concurrent van Caïssa, dat diezelfde ronde probleemloos Briesend Paard met 6 - 2 versloeg. Niettemin bleven er zorgen voor het team, want het spel was niet overduidelijk beter en Caïssa moest het vaak hebben van de lange adem. Folke had weer ‘slechts’ een remise, evenals Espen. Peter won dan wel, maar zijn tegenstander was duidelijk minder. Caïssa gaat toch niet door een dipje dure punten verliezen tegen de mindere teams van de poule? Leefden de spelers teveel met het hoofd in de wolken door het aanstaande promotieduel, en vergaten ze dat alle wedstrijden meetellen? Natuurlijk stond Caïssa, na het verlies van Meppel2 alleen met Zwolle Zuid bovenaan, en waren de bordpunten in orde, maar zorgen bleven er.

Dit werd pijnlijk duidelijk toen De Combinatie op bezoek kwam. Voor de wedstrijd was duidelijk dat de heren uit Harderwijk duidelijk minder waren. Misschien vloog er een beetje gemakzucht of zelfs arrogantie in de spelers. De Combinatie deed het namelijk uitstekend. Har en vooral Peter verloren tegen een duidelijk mindere tegenstander, terwijl Dick en Bart wellicht meer uit hun partijen hadden moeten halen dan een remise. Gelukkig maar dat Caïssa een steunpilaar heeft, in de vorm van Folke, die met een geringe voorsprong nog een punt kon binnenhalen. Gelijkspel dus, maar tegen De Combinatie is dat 1 punt verlies, in plaats van 1 punt winst. Maar het zat Caïssa mee, want Heerde snoepte een punt van concurrent Zwolle Zuid af. Meppel2 won wel. Zodoende stond Caïssa nog steeds samen met Zwolle Zuid op kop.

Op papier wist Caïssa na 4 rondes dat ze de mindere broeders nu gehad hadden. Wat overbleef waren 3 loodzware partijen, beginnend tegen Pallas2 in Deventer, en half jeugdteam met sterke spelers. Wederom moesten enkele reservisten, in de vorm van Marc en Arjan aantreden. Markus werd al niet meer gezien als reservist. En deze reservisten redde het team. Het was duidelijk dat sommige spelers nu echt in een dipje kwamen. Ten eerste Espen, die tegen zijn tweede nederlaag aanliep. Ook Bart zag er niet helemaal goed uit, dit vanwege veel drukte op school en in de liefde. Twee nullen waar ze niet verwacht werden. Gelukkig begon Folke nu echt warm te draaien en scoorde wederom een overwinning. En nog beter, Peter ging mee in zijn kielzog, en behaalde alweer zijn derde overwinning van het seizoen. Drie meer dan vorig jaar. Samen met de nette overwinning van Marc en de remises van Markus, Arjan en Har vetrok Caïssa uit Deventer met 2 punten in de achterzak. De concurrenten Meppel2 en Zwolle Zuid maakten ook geen fouten, en wonnen beiden. De stand: 1. Caissa en Zwolle Zuid met 9, Meppel2 volgde op één puntje achterstand.

Met de lente kwam ook de ontknoping bij Caïssa. Alles hadden ze in eigen hand, en nu moesten de beslissingen gemaakt worden. Zwolle Zuid kwam op bezoek, en hun komst was gepaard met enige commotie. Zwolle Zuid had zich in de datum vergist, waardoor enkele spelers niet konden komen. Hun rekwest of de partij enerzijds uitgesteld, anderzijds gesplitst kon worden, werd genegeerd. Caïssa was duidelijk geweest in data en afspraken, en het was niet haar fout. Zodoende was Zwolle Zuid verzwakt, hoewel het team er naast de twee 1400 spelers nog steeds goed uitzag.

Die ronde liet Caïssa zien dat zij de grote promotiekandidaat is, want tegen Zwolle Zuid werd gewoon goed gespeeld. Espen en Har leken nog een beetje bleekjes na remises tegen mindere spelers, en Auke-Jon begon ook de naweeën te voelen van het lange seizoen. Daar tegenover stonden Folke (wederom) en Fred met een klinkende overwinning. Ook Markus en Bart scoorden een punt, terwijl Peter een prima remise scoorden. 5 -3, Zwolle Zuid was uitgeschakeld. Er werd al geproost op deze overwinning, maar Caïssa was nog niet zeker. Hoewel Meppel2 een punt weggaf aan Pegasus hadden ze nog steeds de kans om Caïssa voorbij te gaan. De stand: 1. Caissa met 11, 2. Meppel2 met 9.

Wat vanaf het begin van het jaar al gefluisterd werd, zou gaan gebeuren. Meppel2 en Caïssa zouden in een onderling duel, in de slotronde, gaan beslissen wie er zou gaan promoveren.

Wauw.

Een maand moest er gewacht worden totdat 7 teams met elk 8 spelers uit de regio naar Elburg kwamen. De 23^ste april was het zover. Sibbele Bonthuis kwam zelfs uit zijn schuilplaats in Meppel om het kampioenenduel gade te slaan. Wie was beter, Caïssa of Meppel?

Er werd de hele maand met modder gegooid over dopingcontroles, afwezige spelers, aanwezige spelers en dergelijke. Caïssa zat zelf strategische opstelling te opperen, maar uiteindelijk veranderde er niets. Bij aanvang: Caïssa gemiddelde rating: 1817, Meppel2 gemiddelde rating: 1835.

Wat een spektakel werd het. Ik wil het nog één keer zeggen.

Wauw.

Caïssa had de hele maand zich voorbereid op deze wedstrijd.

Caïssa had het hele seizoen uitgekeken naar dit duel.

Caïssa had zich de hele clubgeschiedenis verheugd op de eerste klasse.

En vanavond was het zover.

Na een jammerlijke 2 – 0 achterstand door Har en Markus, liet Caïssa zich echt van haar beste kant zien. Na verschillende remise offers links en rechts werd resoluut doorgespeeld. En eindelijk, eindelijk, eindelijk werd in het laatste half uur van die 23^ste april 2009 historie geschreven. Dick won, Folke won, Peter won, Espen won, Bart won, elk in een fantastische partij die zijn weerga niet kent. Eindstand: Caïssa 5, Meppel2 3. Het was ze gelukt.  

Het kampioensfeest duurde tot laat die nacht. De drank vloeide overvloedig en ze verdienden het. Even was Caïssa het middelpunt van de wereld. Even was het kleine clubje uit Elburg de grootste van de regio. Even was er… Roem.

Augustus 2009.

Caïssa kan zich opmaken voor een loodzwaar seizoen in de eerste klasse. Zijn ze kansloos? Nee, totaal niet. Het team is ongewijzigd en met de komst van Anne van der Klei verbreed Caïssa haar selectie. Ze kunnen zich opmaken voor een bijzonder seizoen.

2007-2008 was Luctor et Emergo

2008-2009 was Veni Vidi Vici

2009-2010? Nec scire fas est omnia. Men kan niet alles weten.

Arjan Mulder

3 augustus 2009

Folke van Dorp:

Na een rustige seizoensstart werd hij toch De steunpilaar van het team. Zijn gedrevenheid tot de overwinning leidde tot winsten, die anderen al als remise hadden bestempeld. Maakte meerdere keren de beslissing en is de duidelijke nummer 1. Hulde voor hem!

Peter de Korver:

Eigenlijk de verrassing van het seizoen. Na een slap 2007-2008 met 3 uit 7 (6 remises), werd duidelijk dat hij de schaakboeken weer had opgepakt, getuige 4 nette overwinningen. Dat smetje tegen De Combinatie kunnen wij dan ook wat makkelijke vergeten. Peter wordt belangrijk voor volgend jaar.

Espen Zecha:

Viel een beetje tegen na een goede seizoensstart tegen Heerde. Tegen De Combinatie en Pallas2 liet hij toch zwaktes zien, die er eerder nog niet doorkwamen. Men twijfelde dan ook lichtelijk aan zijn kunnen. Gelukkig sloeg hij hard terug tegen Meppel2. Vaste waarde voor het team.

Bart Schadenberg:

De teamcaptain had het hele jaar veel aan zijn hoofd, en halverwege leek het erop alsof het hem teveel werd. Na een prima start kwamen er toch wat tegenvallende resultaten, hoewel dit niet echt te zien was in de score. Speelde tegen Meppel2 waarschijnlijk één van zijn beste partijen ooit.

Har van de Maat:

Tja, het verval zat er al een beetje in de laatste jaren, en ook dit jaar was dit te merken. Na een uitstekend begin viel Har gaandeweg steeds meer terug. Zou het volgende jaar misschien een bordje lager moeten spelen, voor zijn eigen gemak. Heeft wel de vakkunst om snel op remise te spelen.

Fred Keijzer:

Misschien naast Peter de grote meevaller van het seizoen. Waar hij vorig jaar openlijk twijfelde over zijn kunnen, liet hij er dit jaar geen twijfel over bestaan. Fred speelde gewoon prima, en werd een beetje gemist tegen Pallas2 en Meppel2. Hij zal een vaste waarde worden op bord 4-5 voor het komende jaar.

Dick van der Plas:

Helaas kwam hij niet heel veel in actie. Maar de keren dat hij speelde, scoorde hij goed. Soms was het meer geluk dan toeval, maar zonder geluk vaart niemand wel. Het is de hopen dat hij volgend jaar meer kan spelen, want we hebben het nodig.

Markus Voulon:

Was eigenlijk meer reserve dan basisspeler, maar uiteindelijk speelde hij 5 wedstrijden. Startte prima en speelde eigenlijk het hele seizoen goed mee. Misschien kan hij doorgroeien tot vaste waarde. De tijd zal het leren.

Auke Jon van der Velde:

Vooral Folke verwachtte veel van AJ, en in het begin leek het ook alsof AJ echt met de top mee kon. Twee nederlagen aan het eind, mede door vermoeidheid, lieten zien dat AJ nog moet werken aan de stamina. Het biertje is altijd lekkerder na een overwinning.

Arjan Mulder:

Viel twee keer in, en hoopte eindelijk de 1600 te behalen. Maar door een domme remise bij Pegasus lukte dit niet. Speelde middelmatig zijn twee wedstrijden, en mocht vooral tegen Pallas2 blij zijn met een remise.

Marc Land:

Eén wedstrijd gespeeld, en gelijk zijn naam gevestigd. Don’t mess with The Gambit zou zijn lijfspreuk moeten zijn na die klinkende overwinning. Marc is een supersub. Een pinchhitter misschien wel, die tactisch moet worden ingezet, volgend jaar.